මම ඡායා පිටපත් වගයක් ගනිමින් ඉන්න වෙලාවක එතැනට ආවා පුංචි මුණුපුරෙකුගෙ අතින් අල්ල ගත්ත ආච්චි කෙනෙක්. ආච්චි සාරියක් ඇඳලා. මුණුපුරාට වයස අටක් දහයක් ඇති. ආච්චි කමියුනිකේෂන් එකේ තරුණියට කතා කළා. "මෙහෙ පුළුවන්ද කොම්පියුටරෙන් මූණ බලාගෙන කතා කරන්න?" තරුණිය මොහොතකට අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා එතන වැඩ කරන අනිත් තරුණයත් එක්ක මූණට මූණ බලා ගත්තා. "මෙහෙ බැහැ" මොහොතකින් තරුණයා ආච්චිට උත්තර බැන්දා. ඒක අහලා ආච්චියි මුණුපුරයි යන්න ගියා. "මූණ බලාගෙන කතා කරන්න කියන්නෙ ස්කයිප් නේද?" කමියුනිකේෂන් එකේ ළමයි කතා වුණා.
මේ සිදුවීම මාව බෙහෙවින් සසළ කළා. පරිකල්පනය වැඩි එක කොහොමත් වදයක්. ආච්චිගෙ දුව හරි පුතා හරි, ඒ කියන්නෙ පුංචි මුණුපුරාගෙ අම්මා හරි තාත්තා හරි පිට රටක ඉන්නවද දන්නෙ නෑ, එයත් එක්ක "මූණ බලලා කතා කරන්න" මේ දෙන්නට ඕන වෙලාද දන්නෙ නෑ, ඔය වගේ දේවල් මට හිතුණා. කොහොම වුනත් ඔවුන් එච්චර මහන්සියෙන් "මූණ බලලා කතා කරන්න" තැනක් හෙව්වෙ නිකම් විනෝදෙට වෙන්න බැහැනෙ. තොරතුරු තාක්ෂණය තව දුරටත් "පහසුකමක්" නෙවෙයි කියලා අපට හිතුණාට අපේ රටට තව කොච්චර දුර යන්න තියනවද කියලත් හිතුනා. අපේ තොරතුරු තාක්ෂණය ගැන අපට තෘප්තිමත් වෙන්න පුළුවන් වෙන්නෙ ඒ ආච්චිටයි මුණුපුරාටයි ගෙදර ඉඳන් "කොම්පියුටරෙන් මූණ බලලා" තමන්ගෙ ආදරණීයයන් එක්ක කතා කරන්න" පුළුවන් වුණ දවසටයි.
I was getting some photocopying done when an elderly lady in a saree walked in holding the hand of a 8-10 year old grandson. "Is it possible to talk through computer while looking at the face?" the elderly lady asked the shop girl. The girls was bewildered for a second and looked at her co-worker for assistance. The co-worker replied the lady "no we don't have that facility" upon which the elderly lady and the kid went away. "She meant skype right?" the shop people discussed between themselves.
This was a very touching moment. I, who anyway let my imagination run wild, thought the elderly lady might be having a daughter or a son (who's the mother/ father of the kid) overseas and would love to talk with him/her "while looking at the face". They cannot be looking so desperately for such place just for fun! Although we no longer see Information Technology as a 'facility', I realized that we still have a long way to go. We will be able to be satisfied about our IT status only when that lady and the kid can talk with their loved ones "while looking at the face" at home.
